Róże Różańcowe

  

Strona w budowie

[V1] 
 1. Jużem dość pracował
dla ciebie, człowiecze,
Trzydzieści lat i trzy
na tym nędznym świecie;
Pójdę, pójdę do Jerozolimy;
co o Mnie pisano,
to wszystko wykonam.

[V2]
 2. Już dobiega końca 

me pielgrzymowanie,
Już teraz zawieram 

moje nauczanie;

Już chcę sprawę 

zbawienia dokonać,
Idźcie, ucznie Moi, 

wieczerzę gotować.

[V3]
 3. Jeszcze ja raz z wami 

do stołu usiędę,
chleb w Ciało, wino w Krew 

mą własną przemienię;
Na pamiątkę mego umęczenia,
zakład wam zostawię 

mego rozłączenia.

V1 C V2 C

[V1]

 1. On szedł w spiekocie dnia 

i w szarym pyle dróg
A idąc uczył kochać i przebaczać.
On z celnikami jadł

On nie znał kto to wróg
Pochylał się nad tymi, 

którzy płaczą.

[C] 

Mój Mistrzu, przede mną 

droga którą przebyć muszę 

tak jak Ty. Mój Mistrzu,
wokoło ludzie których 

kochać trzeba tak jak Ty.
Mój Mistrzu, nie łatwo 

cudzy ciężar wziąć w ramiona

tak jak Ty. Mój Mistrzu,
Poniosę wszystko, jeśli 

będziesz ze mną zawsze Ty.

[V2]

 2. On przyjął wdowi grosz 

i Magdaleny łzy
Bo wiedział co to 

kochać i przebaczać.
I późną nocą On 

do Nikodema rzekł,
Że prawdy trzeba 

pragnąć, trzeba szukać.

[V1]

  1. Daj mi Jezusa, o Matko moja

 na krótki życia ziemskiego dzień.

 Bo taka biedna jest dusza moja

 i pragnie siły co spływa zeń.

 / O daj mi daj Jezusa daj / (2x).

 

[V2]

 2. O, złóż Go Matko, do serca mego,

co dniem i nocą wciąż o Nim śni

Co żyć nie może bez Pana swego,

a z dala tęskne wylewa łzy.

 / O daj mi daj Jezusa daj / (2x).

[V3]

 3. O, daj mi Matko Jezusa Duszę

daj Jego Serce i Jego Krew.

On jest mym życiem, 

ja mieć Go muszę

O usłysz Matko miłości śpiew.

 / O daj mi daj Jezusa daj / (2x).

[V4]

4. Ja Mu u świętych stóp serce złożę,

a za me grzechy gorący ból

I kochać będę w cichej pokorze,

bo to mój Jezus, mój Bóg i Król.

/ O daj mi daj Jezusa daj / (2x).

[V5]

 5. A gdy o Matko, życie przeminie, 

I dusza przejdzie wieczności próg 

Daj mi Jezusa w niebios krainie, 

I mały kącik u Jego stóp.

/ O daj mi daj Jezusa daj / (2x).

[V1]

Przybieżeli do Betlejem pasterze

Grając skocznie Dzieciąteczku na lirze

Chwała na wysokości, chwała na wysokości

A pokój na ziemi

[V2]

Jezusa narodzonego wszyscy witajmy, 

Jemu po kolędzie dary wzajem oddajmy. 

Oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło, 

Skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.

[V3]

Anioł pasterzom mówił

Chrystus się wam narodził

W Betlejem nie bardzo podłym mieście

Narodził się w ubóstwie

Pan wszego stworzenia

[V4]

A wczora z wieczora, 

a wczora z wieczora

z niebieskiego dwora, 

z niebieskiego dwora.

_

Przyszła nam nowina, 

przyszła nam nowina:

Panna rodzi Syna, 

Panna rodzi Syna.

[V5]

Bóg się rodzi, moc truchleje,

Pan niebiosów obnażony!

Ogień krzepnie, blask ciemnieje,

Ma granice Nieskończony.

[V6]

 Wzgardzony, okryty chwałą,

Śmiertelny Król nad wiekami!

A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami.

[V7]

W żłobie leży, któż pobieży 

kolędować Małemu

Jezusowi Chrystusowi, 

dziś nam narodzonemu

Pastuszkowie przybywajcie

Jemu wdzięcznie przygrywajcie

Jako Panu naszemu.

[V8]

Z narodzenia Pana dzień dziś wesoły, 

Wyśpiewują chwałę Bogu żywioły! 

Radość ludzi wszędy słynie, 

Anioł budzi przy dolinie. 

Pasterzy, co paśli pod borem woły!

[V9]

Ach ubogi żłobie, 

Cóż ja widzę w tobie? 

Droższy widok niż ma niebo, 

W maleńkiej osobie. (2x)

[V10]

Wśród nocnej ciszy 

głos się rozchodzi

Wstańcie, pasterze, 

Bóg się wam rodzi!

Czym prędzej się wybierajcie

Do Betlejem pospieszajcie

Przywitać Pana.